چهارده روایت همان قرائت‏هاى هفت قارى مشهور است.
هر یك از قاریان هفت‏گانه دو نفر راوى داشته‏ اند
بعضى قرائت آنان توسط دو نفراز شاگردانشان روایت شده كه در برخى موارد داراى اختلاف است كه مجموع این قرائت‏ها چهارده روایت و قرائت می ‏شود.

 در بین این قرائت‏ها هفت قرائت مشهور است یعنى از دو نفر راوى كه هر كدام از قراء دارند قرائت یكى مشهورتر است و در بین این هفت قرائت قرائت حفص از عاصم از همه مشهورتر است و قرآن‏هاى فعلى هم همین قرائت است.

قرآن كریم به یك شكل و یك قرائت بر پیامبر اكرم(ص) نازل شده. در برخی روایات آمده است قرآن یكی است و از سوی خداوند یگانه نازل شده ولی نبودن اعراب در قرآن های اولیه، ابتدائی بودن خط آن و اختلاف لهجه ها موجب اختلاف در كیفیت قرائت بعضی از كلمات قرآن شده .

در بین قرائت های مختلف قرائت هفت قاری معروف است.
روایت و نقل از هر یك از قاریان هفت گانه توسط دو نفر انجام شده است كه چهارده روایت می شود.

نظر به این كه غالب این روایت ها تغییری در معنی ایجاد نمی كند. بنا به آنچه در روایات آمده و به تبع آن در فتاوای فقها قرائت قرآن به هر یك از قرائت های معروف جایز است.

از باب نمونه در سوره حمد قرائت مالك و ملك، صراط و سراط هر دو صحیح است و معنای آن هم تفاوت چندانی ندارد.

قابل ذكر است قرآن های فعلی قرائت عاصم به روایت حفص است و گفته می شود قرائت عاصم از ابی عبد الرحمن سلمی از امیرالمؤمنین(ع) است.

(البیان، 151/168)